|
Ogólne porady dotyczące przygotowania pliku Postscript'owego.
1. Wszystkie stosowane kolory powinny być ustawiane w modelu CMYK, lub z dodatkowych Pantone.
2. Grubość lini nadawana obiektom (grafika, text) nie powinna być mniejsz niż 0.15 mm. Jest to częsty błąd początkujących, Corel standardowo nadaję grubość 0.076 mm.
3. Ustalanie kolorów powinno odbywać się z pomocą wzornika CMYK, ponieważ kolory wyświetlane w programie bez włączonego Systemu Zarządzania Kolorem różnią się od tego co można uzyskać w druku offsetowym CMYK, przestrzeń RGB (ekan) wyświelta znacznie wiecej kolorów niż można uzyskać w druku CMYK. W większości programów istnieje możliwość włączenia korekcji kolorów. Korekcja taka bradzo ułatwia tworzenie, a także prezentację projektów. Typowym przykładem błędu początkujących jest używanie koloru RED, GREEN, BLUE które na ekranie bez korekcji są bardzo jaskrawe, niestety na wydruku wychodzą zupełnie inaczej.
4. Pasery. Są to krzyżyki potrzebne zarówno do montażu jak i do druku (do pasowania kolorów). Powinny być dołożone do naświetlanej pracy (automatycznie lub ręcznie). Jeżeli pasery dokładamy ręcznie należy pamiętać iż powinny znajdować się na wszystkich separacjach (kolor registration). Do paserów dołączamy także opis kolorów CMYK i dodatkowych.
5. Przygotowany plik PostSriptowy (PS,PRN), powinien zostać podejrzany, np. przy użyciu programu Adobe Distiller. Program ten tworzy plik z rozszerzeniem PDF, który oglądamy w programie Adobe Reader. Możemy zobaczyć czy praca nie jest obcięta, czy nie ma problemu z fontami (polskie znaki).
6. Należy zwrócić szczególną uwagę na obiekty dąłączone do pracy przez OLE tzn. jako obiekt osadzony z innego programu. Corel 9 nie radzi sobie z obracaniem takich obiektów, w niektórych przypadkach (z PageMaker'a) kolor czarny przenoszony jest jako RGB i zostaje rozseparowany na wszystkie cztery składowe, co w przypadku tekstu daje tragiczne efekty. Rozwiązaniem jest nie stosowanie takich obiektów, a jeżeli niema innego wyjścia obiekty takie należy dokładnie oglądnąć w PDF (Adobe Acrobat Reader), czy jest wszystko OK.
7. Zdjęcia należy zamienić na model kolorystyczny CMYK, np. przy użyciu programu Adobe Photoshop, pamiętając o prawidłowych ustawieniach opcji Edit/Color Settings/Working Space/CMYK. Poniższe ustawienie sprawdza się w większości przypadków (Photoshop 7):
- Ink Options:
Eurostandard (Coated) - dla papieru typu kreda
Eurostandard (Uncoated) - dla papieru typu offset
- Separation Options:
Separation Type: GCR
Black Generation:
Light - dla kredy,
Medium - dla offsetu,
- Black Ink Limit:
95 - dla kredy
85 - dla offsetu
- Total Ink Limit:
315 - dla kredy
285 - dla offsetu
- UCA Amount: 0
Parametry te są sprawdzone przez naszą firmę, i dają efekty na dobrym poziomie, jednakże parametry zależą od maszyny na jakiej się drukuje, a także papieru dlatego dla uzyskania jakości na najwyższym poziomie powinno się zrobić kalibrację całego obiegu materiału (od monitora po maszynę drukarską). Pamiętajmy jednak że po takiej kalibracji parametry mają znaczenie tylko w konkretnym zestawie urządzeń.
8. Rozdzielczość zdjęć zależy od ich rodzaju i przeznaczenia.
- standard:
300 dpi (2×150lpi=300 dpi, A4 RGB=25 MB, CMYK=33 MB)
- wystarczająca dla papieru offsetowego:
215 dpi (1,41×150lpi= ok. 215 dpi, A4 RGB=13 MB, CMYK=17 MB)
- wystarczająca dla papieru kredowego:
266 dpi (A4 RGB=19,5 MB, CMYK=26 MB)
Jak widać dzięki stosowaniu drugiego przelicznika, uzyskujemy dobrą jakość zdjęć (przykłady wydruków dostępne w naszej firmie - stosujemy rozdzielczości 266 i 215 dpi), i dużo mnięjszą objętość zdjęć. Używanie mniejszych rozdzielczość, znakomicie przyspiesza zarówno obróbkę, retusz i montaż zdjęć jak i wypuszczanie prac do PostScriptu i samo naświetlanie.
9. Sposób używanego formatu zapisu zdjęć na dysku też ma znaczenie. Standardowo jest to 'TIFF'. Jednak osobiście polecam format EPS/DCS. Format ten zapisuje zdjęcie CMYK w postaci 5 plików na dysku. Pierwszy plik *.EPS jest to preview zdjęcia. Używany jest do podglądu na ekran i do druku na drukarce czarno-białej czy też kolorowej (tylko PostScriptowe), ma 72 dpi przez co wyświetlanie na ekranie i drukowanie podglądowe trwa krótko. Następne pliki *.C, *.M, *.Y, *.K to nic innego jak poszczególne podstawowe kolorowy zdjęcia. Zapis taki gwarantuje brak ingerencji w separacje programów z których zdjęcia wypuszczane są do PS, a także zwiększa szybkość wypuszczania, zwłaszcza w PageMaker'rze, prac do PS.
Parametry dla EPS'a w PhotoShopie:
- Preview: TIFF (8 bit/pixel)
- DCS: On (72 pixel/inch color)
- Encoding: BINARY
- Clipping Path
Path: none
Flatness:
- Include Halftone Screen: WYŁĄCZONE
- Include Transfer Function: WYŁĄCZONE.
Ogólnie panuje strach przed używaniem formatów JPG. Jednak umiejętne ich używanie daje dobre rezultaty. Format EPS oferuje możliwość wenętrznego zapisu jako JPG. Parametry dla EPS'a w PhotoShopie z kompresją JPG:
- Preview: TIFF (8 bit/pixel)
- DCS: On (72 pixel/inch color)
- Encoding: JPEG (high quality)
- Clipping Path
Path: none
Flatness:
- Include Halftone Screen: WYŁĄCZONE
- Include Transfer Function: WYŁĄCZONE
Przy takich ustawieniach zmniejszamy objętość pracy, a także przyspieszamy generowanie plików PS. Programy: Corel, PageMaker, Freehand, Illustrator, QuarkXpress, szybciej genrują pliki PS z EPS'ów niż z TIF'ów.
Przykładowo zdjęcie A4 215 dpi CMYK
TIFF=17 MB, plik PS ok. 18 MB
EPS(JPG)=4,5MB, plik PS ok. 5 MB
|
